Nieuw werk van oude artiesten
Goed nieuws voor de liefhebber van ouwelullenrock, deze week. In het archief van de Rolling Stones bleken nog tien nummers te liggen die nog niet waren uitgebracht, en in de kast van wijlen Jimi Hendrix lagen zelfs twaalf nummers die nog niet eerder op plaat waren verschenen.
Ook de countryfanaten kunnen weer even vooruit met deel zes uit de American-serie van Johnny Cash.
Klinkt allemaal leuk, nieuwe muziek van oude artiesten, maar is het echt zo mooi? De nummers van de Stones zijn blijven liggen, over na de selectie van het album Exile On Main Street. Deze nummers zijn vast niet voor niks niet op de originele versie van de plaat gekomen.
De nummers van Jimi Hendrix zijn voor het grootste deel vroege, nog niet compleet uitgewerkte versies van latere nummers. Het heeft vast een reden dat deze in de eerste instantie al niet in vorm zijn uitgebracht.
De nieuwe cd van Cash bevat wel nieuw werk, maar dan hebben we het over covers, en het zesde deel van een ondertussen redelijk uitgemolken concept.
Bij alle drie de artiesten rijst de vraag of we eigenlijk wel zitten te wachten op dit nieuwe materiaal. Is het leuk voor de liefhebbers, of een sterk staaltje commerciële uitbuiting?
Loading ...
Ik ben wel benieuwd naar de nieuwe Hendrix
Moet dat niet ‘oud werk van oude artiesten’ zijn?
‘Nieuw oud werk’ was nog beter geweest.
Maar ja, da’s de kennis van nu.
Oh, en Bjorn, uiteindelijk zal ik alledrie de albums wel weer ergens vandaan halen, hypocriete zak hooi die ik ben.
Toch is het leuk om juist de afgekeurde nummers te horen. Bij Jimmi denk ik dat je een beeld krijgt van waar hij naartoe wilde met de nummers, als hij een keus heeft gemaakt voor een bepaalde sound, wil dat niet zeggen dat de andere versies van die nummers slecht zijn.
Bij de Stones ben ik benieuwd waarom ze zijn afgekeurd, kan best zijn dat ze niet bij de rest pasten en de nummers hebben laten liggen voor een later album. Ze zijn alleen door de mode achterhaald en zijn dus niet op een later album gekomen. Ik denk een leuk spiegelbeeld van exile on main street.
Dat gezegd hebbende, weet ik zeker dat platenmaatschappijen dit soort dingen expres opzoekt om de teruglopende verkoop een boost te geven.