Eerste etappe Giro d’ Italia, Amsterdam
De Giro ging vandaag van start in onze hoofdstad, en uw redactie was erbij. Conclusie: veel mensen, weinig bierverkoop, onfokkingmeunig hard rijdende kerels en veel kansloze midlifers die hun carbonfiets van twee ruggen patserig door het publiek zeulden.
Verder kwamen we tot de ontdekking dat wielrennen live erg gaaf is, maar dat het onmogelijk is om overzicht te houden. Een televisiesport pur sang, dus. Desalniettemin was het een topmiddag, getuige deze paar foto’s.
We gaan nu hard afterpartyen, videomateriaal volgt morgen.
Hierboven zien we Dinges & Dinges ondersteboven op de fiets de stenen uit de straat stoempen op het buitenblad terwijl ze om hun moeder roepen, hieronder zien we de binnenkomst van Evans, dertig meter van de finish.
Inderdaad, iedereen keek naar een groot televisiescherm.
Verder heeft Wiggins gewonnen, staat Evans jammer genoeg slechts twee seconden achter en waren er dik 150.000 man, vierhondvijftig kansloze amateurwielrenners met een pats-carbonding, driehonderdachtentachtig straalbezopen West-Friese boeren en twee biertentjes.
Loading ...
Ik was er ook, we hebben elkaar echter niet ontmoet. Heb je ook nog een roze tasje aangeschaft? Vond het erg leuk om een keer mee te maken, na de finish kon je erg dicht bij de renners komen.
Was er ook bij, ben vanaf de apollolaan langs het parcours gelopen richting het Olympisch stadion, dus zeg maar de laatste 2KM.
Was geen pretje met een verrotte enkel, maar de Giro komt niet zo vaak.
Had ondertussen Langs de lijn aan staan dus kon het redelijk goed volgen.
Ze rijden echt fokking hard man!
Gisteren de start was ook Rock&Roll, binnen een minuut of 2, 198 renners die een rotonde nemen.
Heb jullie inderdaad niet gezien. Zou Python ook totaal niet herkennen trouwens.
Ben rond een uur of drie bij de Witbautstraat (spelling?) de metro uitgestapt en tot richting finish gelopen. Daar nog even bij de laatste bocht gestaan, en toen maar naar dat grote scherm wezen kijken.
En nee, geen roze tasje gekocht. Werd schijtziek van dat constante geschreeuw van die verkopers, en echt veel behoefte aan een roze trui heb ik ook niet.