Hop, geef poot
Het lijkt zo simpel. Je komt iemand tegen, steekt naar goed gebruik je klauw in de zijne, mompelt je naam en gaat samen dan wel alleen interessante dingen doen. Lullen. Zuipen. Megadeals sluiten. Weet ik het. Wat je ook doet, dat hele begroetingsritueel is wel het minst lastige van het sociale leven. Zeker het handen geven. Want hoewel een naam onthouden soms best moeilijk is en voor genante momenten kan zorgen, en het op de juiste momenten iemand een goedemorgen dan wel -middag wensen ook wel eens fout kan gaan, is het schudden van handen typisch iets wat bij iedereen hetzelfde gaat, op elk moment van de dag. Kan weinig fout aan gaan, zou je denken.
Zo dacht niet Geoffrey Beattie. De man bedacht een heel stappenplan voor het geven van een hand. Twaalf stappen, we lullen niet. Rechterhand (nee, echt?), precies tussen jou en de medeschudder in, geen smerige zweettengels, drie keer schudden, elkaar aankijken en nog meer van dat gelul. Hele wetenschappelijke studie heeft die Beattie ervan gemaakt.
Allemaal best natuurlijk wat die mafkees in z’n vrije tijd doet, maar dan komt er een hele enge quote van Geoff. “[Het is belangrijk] dat onze medewerkers er goed in opgeleid zijn”. Dus.
Maandagmorgen, bij Beattie BV. Een of ander werkoverleg, met z’n allen de week doornemen. Zo gaat dat, bij Beattie. Efficientie. Neuzen dezelfde kant op. Allemaal een handje geven. En o fokking wee als je het niet goed doet, of klamme handjes hebt, want dan stuurt Geoff je op handenschudcongres. In het weekend met z’n allen op de hei de materie doornemen. Stukje teambuilding. Handenschudtargets. Als je niet minstens tien van de twaalf schudelementen goed volbrengt, krijg je een fles rood minder in je kerstpakket. Marktgericht denken, noemt Beattie dat. Slecht handenschudden, zo bleek uit zijn onderzoek, kost immers klauwen met geld.
De enige geoorloofde actie die je als werknemer van Beatie kunt uithalen, is pleitte gaan. Ontslag nemen. Weglopen. Nog een laatste keer ‘doei’ zeggen en ‘m smeren. Zonder hand te geven, natuurlijk.
Loading ...