Nog één keer DeLens
Sinds gister is de Tour de France een legende armer. Een legende, want als je de grootste wielerkoers ter wereld zeven keer op rij wint, noemen wij je een legende. Kunnen de critici lullen wat ze willen over teveel controle en saaie rondes, feit blijft dat Lance Armstrong een geweldige prestatie heeft geleverd.
De NOS kwam gister met bovenstaande compilatie van de deelnames van de Amerikaan aan de Tour de France. Erg respectvol, erg mooi, erg treffend.
De kans dat hij dit leest is verwaarloosbaar, maar we gaan het toch zeggen. Lance, bedankt.
Loading ...
Ik ben zeker niet zijn grootste fan maar, objectief bekeken, kun je alleen maar respect hebben voor zo’n grote prestatie.
De saaiheid en controle vind ik ook jammer, maar vergeet niet dat hij dat alleen maar kon omdat iedereen mee werkte zonder tegen te spreken.
Adri van Houwelingen zei de afgelopen tour nog dat hij liever met winst het hele peloton tegen zich had dan met verlies in harmonie te eindigen.
Als die mentaliteit in het peloton had gezeten had het misschien spannender geweest, maar ook gemener en onsportiever, de VOC uitspraak van balkje doemt opeens op.
Als iemand een natuurlijke leider is met charisma en daarnaast ook nog eens presteert, komt hem alle eer toe en ik denk dat dat voor Armstrong zeker waar is.
Dat was dus wel even comment nummer duizend die je wegschreef, gozer.
En hij is het waard. Helemaal mee eens.