Duisburg en het NRC Commentaar

Verschrikkelijk wat er in Duisburg is gebeurd, afgelopen weekend bij de Love Parade. Jullie kennen het verhaal allemaal ondertussen, dus ik hoef niks te herhalen.
Doodsbenauwd krijg ik het ervan. Zonnebril, in de chaos van het hoofd van een jongen gevallen. Schoen, in de paniek van de voet van een meisje gerapt. Alledaagse voorwerpen, die juist daarom opvallen. Doet meteen denken aan het gedicht van Nico Dijkshoorn na de vliegtuigcrash in Tripoli.

De herkenbaarheid, die doet het hem. Ik heb zelf vaak zat in een grote menigte gestaan, ik weet hoe het er daar aan toe kan gaan. Iron Maiden, Waldrock 2003. Achtduizend man, dus totaal niet te vergelijken met de honderdduizenden in Duisburg. Maar toch, door het geduw stonden we soms ineens tien, vijftien meter verderop. Je wil er niet aan denken wat er gebeurt als er vijf man vallen en een stel anderen hen willen beschermen, de menigte tegen willen houden. Paniek.
Nogmaals, totaal niet vergelijkbaar. Op Waldrock stonden we op een veld wat groot genoeg was, waar je aan alle kanten weg had gekund. Maar toch, het schiet een aantal keer goed door je kop na zo’n bericht.

Het commentaar van het NRC van gister ging, uiteraard, ook over de ramp. En daar staat een stuk in wat me totaal niet aanstaat. Het begint sterk. Met de schuldvraag. Want wie er verantwoordelijk is voor deze ramp is iets wat zeker onderzocht moet worden. Maar dan. Lees even mee.

Meer in het algemeen is de vraag of zulke, gewoonlijk gratis toegankelijke, massa-evenementen wel verantwoord zijn. Het antwoord luidt: eigenlijk niet. Menigten van een omvang als die bij de Love Parade de laatste jaren gewoon waren, zijn per definitie onbeheersbaar. Hoe grondig de veiligheidsmaatregelen ook zijn.

Eigenlijk niet. Per definitie onbeheersbaar.
En daar ben ik het mee oneens. Want kijk naar Koninginnedag, honderdduizenden mensen op het Amsterdamse Museumplein. Kijk naar het Haagse Parkpop, wat prima verliep. Kijk naar de Giro. Kijk naar de Tour de France, naar de huldiging van het Nederlands elftal. Niks of weinig gebeurd. In ieder geval geen massapaniek.

We moeten niet na drie incidenten (Duisburg, Hoek van Holland en 4 mei op de Dam) met z’n allen gaan denken dat massabijeenkomsten niet meer kunnen. Door een goede organisatie, een goede samenwerking en een goede veiligheid kunnen deze geweldige feesten (verkeerde woordkeus in het geval van de Dodenherdenking, maar u begrijpt het punt) gewoon doorgaan.
Een zuur stukje in het NRC helpt daar absoluut niet bij. De feesten gewoon door laten gaan, dat is de enige oplossing.

Ook gaaf:

Beste voorprogramma ooit

Maandagmiddag muziekdumpmiddag #9

En toen kapte Balkenende ermee

Op de koffie bij Joran