Shockschade

Dus toen die mongool z’n Suzuki op Koninginnedag door vijf rijen zwaaide mensen roste, brak er bij verzekeraar Reaal paniek uit. Niet over de slachtoffers, niet over de nabestaanden, maar over de claims die binnen zouden komen. Claims van geschokte kijkers. Mensen die er niet bij waren, maar het thuis op de televisie zagen gebeuren.

Zelf heb ik het gedoe niet live gezien, maar die middag en avond heb ik het fragment nog zeker twintig keer gezien. Foto’s ook, de dagen erna, veel foto’s. Zou dat ook tellen?
Als je het gezien hebt op Youtube kun je ook claimen, lees ik. Zou het vergoedde bedrag in dat geval lager zijn? Een Youtube-filmpje is een stuk kleiner dan een tv. Lijkt me best kunnen.
Ik zag drie keer het relaas van een man in Amsterdam, die meldde ‘boos’ te zijn. Zijn vrouw stond ernaast, en haar hoofd schokte me erger dan de doodsrit van Karst. Kan ik dit ook claimen?

Misschien moeten we veel verder gaan. Niet alleen lullig bij nationale rampen gaan lopen zeuren om geld. Zap je per ongeluk langs een clip van Dio, die naamjattende Nederlandse reppert? Shockschade. Claimen. Wordt je tijdens een rondje door de stad drie keer lastig gevallen door dat ‘Free Hug’-tuig? Een claim van een maandsalaris lijkt me redelijk. Zit je in de trein tijdens de ochtendspits naast tientallen gestropdaste kantoornerds? Ga naar huis, en claim je misgelopen loon.

Kom je af en toe op een weblog-achtige site met een lelijke oude koffielurkende kerel in de rechterbovenhoek, die je ‘s nachts nachtmerries bezorgt? Ja, zoek het dan maar lekker uit ja.

[update]
Zoals ik had kunnen verwachten doet ook Youp van ‘t Hek een stukje over dit onderwerp, en natuurlijk veel betor dan ik kan.
Even lezen, is geinig.