Neurloog Steur, u is een lul

Dus ex-neureoloog Ernst Jan Steur heeft zijn patienten jarenlang met opzet verteld dat ze een ernstige ziekte hadden terwijl er niks aan de hand was. Dat ‘met opzet’ propt nu.nl er even snel tussendoor, maar het betekent nogal wat. ‘Alzheimer, mevrouwtje’, meldt Steur, terwijl hij donders goed weet dat de mevrouw in kwestie zo gezond als een vis is.
Ik vraag me echt af waarom. Steur schiet er niks mee op. Alleen een flinke dosis leedvermaak. De man kickt erop om levens van andere mensen nodeloos en eigehandig te slopen.

Zo erg dat er zelfs iemand zelfmoord pleegde. Want Steur zei tegen de kerngezonde vrouw dat ze een heel erg dingetje aan d’r hersens had. Leven stuk. De vrouw zag geen uitweg meer, en maakte er een eind aand. Man achtergelaten, misschien een paar kinderen die nu half-wees zijn, vriendinnen troosteloos. Omdat Steur zich even machtig en invloedrijk wilde voelen, in zijn kneuterige kutleventje.

Kan ik met de beste wil van de wereld niet bij. Neuroloog lijkt me juist zo’n bizar gaaf beroep. Beetje mensen het leven redden. Door het toeschrijven van de juiste medicijnen iemand nog tien jaar van het leven laten genieten. Mooi toch. Maak je ook een verschil, maar dat was niet genoeg voor Steurs. Hij wilde niet redden, hij wilde slopen.

En slopen, dat moeten we de beste man maar ‘s gunnen. Hem alzheimer toewensen is niet heel netjes, maar wensen dat hij zoveel spijt krijgt van zijn daden dat hij voor zichzelf nog maar een enkele uitweg ziet, net als die arme mevrouw, lijkt me nog net gepast. Bij deze.