Ondertussen uit Afghanistan: enkel stilte
Eind april, 2004. Via de New Yorker komen schokkende foto’s naar buiten die zijn genomen in de Iraakse gevangenis Abu Ghraib. Foto’s van op elkaar gestapelde gevangenen, van mensen die onder dwang orale seks met elkaar hebben, van mensen aan een hondenriem. De afbeelding van soldate Lynndie England, die met een sigaret in de mondhoek lachend naar een rij naakte Irakezen wijst, gaat de hele wered over en wordt symbool voor deze rel. Iemand Lynndien, op dezelfde manier naar iemand wijzen als Lynndie op de gewraakte foto, wordt een rage.
Maandenlang zijn de media in shock. De positie van Donald Rumsfeld, in die tijd de Amerikaanse minister Defensie, staat ernstig ter discussie. De hoofdschuldigen gaan jaren de cel in.
Wat echter het meeste indruk maakte, was de massale publieke verontwaardiging. Men was, terecht, geschokt. Men vond het onvoorstelbaar, niet kunnen en meer dan schofterig. Iedereen wist ervan, iedereen lulde erover.
Afgelopen maandag kwam de Duitse krant Der Spiegel met drie foto’s waarop Amerikaanse soldaten poseren met dode Afghaanse burgers. Voor de lol en onschuldig afgeknald, vermeld het bijgaande artikel.
Wat er dan gebeurt, verbaast me. Alle grote media berichten erover. Vervolgens, niks. Stilte. Op het moment van schrijven is het twee dagen later en de verwachte alles verpulverende rel blijft uit. Geen eens een klein, niks verpulverend ophefje. Helemaal niks. Terwijl op de twitters de dooie Knut trending is, neemt men een paar afgeschoten Afghaanse burgers schijnbaar voor kennisgeving aan.
Dan is de vraag hoe dit mogelijk is. Een vraag die ik overigens niet ga beantwoorden, want ik weet het niet. Is er sprake van een overkill aan nieuws, met alle onrusten in Noord-Afrika, een dreigende kernramp in Japan en niet te vergeten een doodgevonden ijsbeer? Zijn wat afgeslachte Afghanen te ver van ons bed, en maken we ons liever druk om bevatbare gekkies als Mariska de Haas? Zijn we, mede door de eerder beschreven Abu Ghraib-gate, afgestompt en maakt dit bericht daarom geen indruk meer?
Zegt u het maar.




