Mijn uitzicht, deel 1

Er staat hier al een dikke week een roedel verkeersregelaars voor de deur. Nou ja, meer verkeer dan regelaar, zou mijn oma zeggen. Ofwel, ze doen geen fuck.
Twee kruispunten verderop loopt er het een en ander aan verbouwing in de soep, en daarom staan er hier twaalf uur per dag twee politiebusjes en zes eenstrepers in gele hesjes voor de deur. Ze lopen wat rond, lurken liters pleur, bedelven de stoep onder opgerookte peuken, kortom, ze doen alles behalve het verkeer regelen.
Sterker nog, de stoplichten werken gewoon. Niks aan de hand. Enkel tijdens de spits komt het gros van het verkeer van een andere kant dan normaal, en dan komen er minstens drie van de zes ambtenaren in actie. Beetje fluiten, wat zwaaien met de armen, en na krap drie kwartier de boel fokken en naar huis gaan, zuipen ofzo.
En ze vervelen zich. God, wat vervelen ze zich. Mijn bureaustoel was verrot, dus ik besloot een nieuwe te kopen. Werd uitgebreid ondervraagd door de heren en dames toezichthouder. Waar de stoel vandaan kwam (hadden ze wel verwacht), wat ie kostte (vonden ze meevallen), dat soort gedoe. Ik kreeg het idee dat ze zelf geen nieuwe stoel zochten, maar gewoon een mogelijkheid tot tijdverdrijf zagen. Wat een baan.
Natuurlijk is het nog geen half uur werk om de intervallen van de stoplichten even aan te passen aan de nieuwe forenzenroutes, maar waarom zou je in godsnaam één nerd even aan het werk zetten, als je ook drie maanden lang zes man aan een fulltime baan kan helpen. We hebben immers ineens weer geld zat.






Tsja, met jouw gangster uiterlijk is het logisch dat ze vragen waar die stoel vandaan komt. Gewoon om te kijken of ie niet gejat is, je had zeker een Metal shirt aan?
Ik heb liever dat ze van hun uitkering iets doen dan helemaal niets.
Alhoewel jouw frustratie niet ongewoon is, gezien het groeiende aantal verkeershulpjes wat aangereden wordt.
Joh, nodig ze lekker uit om een biertje of een bakkie pleur te komen doen bij je. Dan zijn zij ook weer van de straat.
Wij wonen hier in een nieuw gedeelte van stad naast studentenwoningen (1500 st.) met internationale studenten. Twee weken geleden was er een ware volksverhuizing en alle auto´s met boedelbakken die even op de stoep stonden uit te laden werden bekeurd, te belachelijk voor woorden.
Het probleem ligt niet zozeer bij die lui zelf, maar bij de idioot die bedacht heeft dat het handig is om er dagelijks 6 maal 8 uur arbeid aan te besteden, terwijl er effectief misschien 3 uur nuttige dingen worden gedaan.
Maar ja, dit is ook een manier om ‘de crisis’ te boven te komen. Rondpompen die centen!