Vliegen is voor mietjes
Vroegâh, toen ondergetekende zo’n beetje om het jaar met de ouders naar een of ander mediterraan land vloog voor een dag of tien brute vakantie, vroegâh, toen was vliegen nog leuk.
In het vliegtuig kreeg je,zeker op een vlucht van vier uur, halverwege een bord vreten uitgedeeld, kwam er elk half uur een aardige stewardess vragen of er nog wat te drinken nodig was, draaiden er twee films, mocht je als klein opdondertje nog naar de helden in de cockpit kijken, en werd er standaard geklapt na een veilige landing.
Dat was gaaf. Vliegen had iets bijzonders. Als je eenmaal binnen was, was je een van de vele toeristen en liep er een grote club personeel om je heen, die al het werk deed. Zelf hoefde je geen fuck te doen. Geen problemen met overstappen, aansluitingen halen, eten zoeken, route plannen, alles werd voor je geregeld.
Een aantal jaar geleden sloeg de verloedering toe. Onder de vlag van vervelende prijsvechters als EasyJest en later ook Transavia werd de magie van het viegen stukje bij beetje afgebroken. De twee films werden er één, het eten moest je apart betalen en werd later vervangen door peperdure kleine busjes Pringles, de gratis bieren uit het land van bestemming werden vervangen door ranzige blikjes Heineken voor drie piek, en in de cockpit kijken kon je helemaal vergeten. Langzaam maar zeker verpauperde het vliegtuig van een bijzondere manier van transport naar een uitgekauwde vorm van openbaar vervoer.
Het enige wat al die tijd hetzelfde bleef, waren de regels rond het meenemen van bagage. Een tas met chips en tijdschriften in de kabine, en verder ging alles wat je mee moest nemen onderin het vliegtuig. Maakte niet uit wat. Als het maar niet te zwaar was, want dan was je de lul. Boven de twintig kilo moest je bijbetalen, geloof ik. Die twintig kilo kon je best in zes verschillende tassen meenemen. Ging om het gewicht.
Ook dat laatste stukje van het ‘oude vliegen’ (© Ducrot & Smeets) is niet meer. De KLM gaat tralalageld vragen voor elke extra tas die je meeneemt. Niet zomaar een kleine fooi, maar vijtig euro. Het vliegen is nu definitief bevrijd van al het moois eromheen, en net zo kut als de bus, de trein of de metro.
Loading ...
Vliegen is niet meer bijzonder. En dat is eigenlijk wel jammer. Maar als het nog steeds bijzonder zou zijn, dan zou ik waarschijnlijk niet vliegen. Het is een Catch-22. Ik kan niet vliegen zonder het speciaal te houden.