Poken, jammer joh.
Soms heb je even iemand nodig die je herinnert aan dingen waar je je al eens eerder druk om hebt lopen maken. Zo ook nu weer. Ik wist al een tijdje van het bestaan af, maar het was, godzijdank, naar het verdomhoekje van mijn geheugen geschoven.
Tot vanavond. Ik hoorde het woord weer vallen. Poken. Meteen komen er herinneringen terug. Poken. Dat doe je met een poken. Geen poke, een poken. Dus dan weet je het al wel.
Nee, het is geen kinderspeeltje. Dit oerlelijke ding wordt door zakenlui gebruikt om contactgegevens uit te wisselen. Het visitekaartje voor hippe kantoorklerken met niet alleen een stropdas, maar ook Facebook, LinkedIn en Schoolbank.nl. Het soort lui dat het liefst naar de klanten twittert als ze te laat komen, zulke mensen.
Even visualiseren. Twee gepakte en gedaste mannen van bijna dertig hebben een prima deal gesloten. Een van de twee pakt een visitekaartje. Zo een uit de vorige eeuw, van papier.
“Heb je geen poken?”, vraagt de tweede, terwijl hij een monsterlijk groen peuterspeeltje uit z’n colbert grist.
En zo ging er weer een deal naar de klote.
Loading ...
Pokkepoken! Nee doe mij maar een biertje :)
Moeha!
Je vergeet te noemen de e-afspraken en digitale visitekaartjes die ik per mail krijg.
Het lijkt er soms op of je niet meer gewoon dingen op papier kunt regelen.
Binnenkort zal een Twitter-post ook wel juridisch bindend worden.
Bij mijn zoon zit een jongetje (groep 1) in de klas, naam: Pook.
Van het kamp…
Haha, het kamp, geweldig.
Vertel ‘s wat mooie anekdotes over de ouders van dat gozertje!
Geïnteresseerd in het kamp?
Ik ga mijn nieuwjaar vieren samen met wat kampmannen en dergelijk volk.
Lang leven mijn oom die bij “de gemeente” werkt, hehe. Gaat een zooi worden daar.
Pook is een geweldig naam. Zusje van Priem?
@eenmetalfan, laat het even weten allemaal, begin januari. Wordt vast een geweldig verhaal.
Nieuwjaar bij kampers vieren, manmanman.