Lees eens een boek

Vorige week kreeg ik een boek in m’n handen geduwd. “Moet je eens lezen, erg gaaf”, werd er bij gezegd.
Kind 44 dus, van Tom Rob Smith. Nooit van die kerel gehoord, maar de recensiebla op de covers was erg positief. “Geniaal“, vond het NRC. “Doet denken aan 1984“, meldde de Telegraaf. De Telegraaf? Hmm.

Achteraf bleek dat zowel het NRC als de Telegraaf niks te weinig hadden gezegd. Het is een geniaal boek, en het deed denken aan 1984.
Sovjetunie, paar maanden voordat Stalin de geest geeft. Het communisme draait op volle toeren, de veiligheidsdienst is druk bezig met het verwijderen van ‘ongewenste antirevolutionaire elementen’ uit de samenleving.
Als hoofdpersoon Leo dingen aan het licht brengt die in een perfect communistisch systeem helemaal niet zouden kunnen gebeuren, ontaardt het verhaal in een geweldige jacht door de Sovjet. Compleet met politieke intriges, verbanningen en verraad. De eindscene is, om met de woorden van het NRC te spreken, geniaal.

Vooral mooi is de manier waarop de beklemmende sfeer in de Sovjet wordt neergezet. Niemand is te vertrouwen, een verkeerde opmerking kan de dood betekenen. Het Sovjetsysteem dringt overal door, zelfs in de slaapkamer. Het doet inderdaad erg Orwelliaans aan, met het verschil dat dit echt had kunnen gebeuren.

Zo vlak voor de feestdagen is het mooi te weten dat dit boek voor net an een tienje bij Bol te krijgen is. Koop et, en geef het cadeau. Desnoods aan jezelf, je zult er geen spijt van krijgen.

Ook interessant voor iedereen wie de Nederlandse ontwikkelingen van de pandjesgestapo, GPS-kastjes en telefoontapterreur compleet niet aanstaat.