Afgelopen week kwam het nieuwe album van Blaze Bayley uit, met de naam Promise and Terror. Nog niet gehoord, maar hij schijnt erg goed te zijn. Prima aanleiding om het eerdere werk van deze kerel ‘s onder de loep te nemen. Terug naar vroegah!

Wolfsbane – Steel

Lang voordat Blaze Bayley de zang van Iron Maiden voor zijn rekening zou nemen, was hij frontman van Wolfsbane. Dit nummer komt oorspronkelijk van de EP met de onmogelijke titel All Hell’s Breaking Loose Down at Little Kathy Wilson’s Place, en was later te horen op het volwaardige album Massive Noise Injection.
Voor de fans van Iron Maiden, Bayley’s solowerk en ouderwetse metal in het algemeen is dit een aanrader. Even luisteren, en dan naar Bol.com Cosmox voor Promise and Terror.

Tijd voor een hard rossende infographic op de vrijdagmiddag. We nemen een kijkje in de alcoholconsumptie van de gemiddelde aardbewoner.
De WHO publiceerde een lijstje van weggeslobberde liters pure alcohol per persoon, onderverdeeld per land. Nederland is een redelijke middenmoter met een kleine tien liter per jaar, wat neerkomt op tweehonderd liter pils (elke twee weken een kratje leegtrekken) of een dikke twintig liter whisky dan wel vodka.

Opvallend: de verwachte lamstralen in Polen (8.1 liter per persoon per jaar) en Rusland (10lpppj) zijn braver dan verwacht.
De echte rasalcoholisten zitten in Luxemburg. Met jaarlijks 15.6 liters pure alcohol per hoofd van de bevolking worden wij er met een factor anderhalf uitgezopen. Zowat een liter pils per dag, voor elk persoon in Luxemburg. Het moet er wel erg kut vertoeven zijn.

Voor wie is FourSquare? Voor dezelfde mensen die op hun blog laten zien dat ze een hip merk spijkerbroek hebben gekocht. FourSquare is voor poseurs die willen laten zien dat ze een druk leven hebben of hippe dingen doen.

Collega/concurrent/Noorderling/marketeer(bah!)/hippe2.0boy Bjorn legt het nieuwste internetgegay FourSquare prima uit, en zorgt dat ik dit fenomeen niet zelf kapot hoef te bloggen (is ook wel mooi geweest, nu ik de iPad al kapot heb geschreven), maar dat ik nog even een laatste pilsje leegtrek en dan kan gaan maffen.

Bjorn, speciaal voor en dankzij jou: #biertijd!

Tijd dat we ons hier ook eens met het nieuwste speeltje van Apple bezig gaan houden. Sinds Steve ‘GOD’ Jobs vorige week de iPad aankondigde, is het hommeles in het land der Applefanboys. De Mac-adepten vallen letterlijk over elkaar heen. De ene helft vindt het apparaatje, zoals was te verwachten, helemaal de shit, de andere helft vindt er geen fuck aan. Dat laatste is opvallend, normaal wordt alles wat Jobs op de markt lazert meteen heilig verklaard. Is de iPad wel zo revolutionair als Apple ons verteld?

Ten eerste, Apple had al een vrij complete serie producten. Of je er nu van houdt of niet, met het huidige aanbod kon je alles. Wil je onderweg in de trein muziek luisteren, mail lezen en je moeder bellen, dan kan je, zolang de accu het toelaat, vertrouwen op je iPhone. Als je echt nuttige dingen moet doen, teksten schrijven, foto’s bewerken, noem het maar op, zeul je een iMac mee.
De iPad zit daar dus precies tussenin, en in dat concept weiger ik te geloven. Hij is te groot voor je broekzak, dus even snel meenemen om je onderweg niet te vervelen zit er niet in. Bij gebrek aan multitasken (onthoud dat even) is de iPad ook niet geschikt voor het echte werk, dus uiteindelijk loopt je toch met je iMac te leuren.

(more…)

Dit nummer was al even gelekt en/of uitgegeven, maar aangezien het album pas afgelopen week bij de buurman op de mat viel, gaan we de nieuwe van Helloween even hypen. De heren zijn 25 jaar bij de zaak, en dat moet worden gevierd. Een album vol met oude nummers, allemaal opnieuw opgenomen in fiks afwijkende stijlen.

Helloween – Dr. Stein

Het origineel is natuurlijk vrij bekend, en een van de meest standaard Helloween-nummers. Veel te vrolijk, geen gedoe, gewoon een erg gaaf nummer. De remake hiervan klinkt, om er even een understatement tegenaan te lazeren, anders.
Een op hol geslagen bleusband, met een lading saxofonisten, andere blazers en een idioot piano-riffje, of hoe ze dat in die scene ook noemen.

In het begin was ik hier totaal niet over te spreken. Wat de fok, is Helloween ineens een gaye kutband geworden? Nou, niet echt. Nu ik het hele album heb gehoord, kan ik er wat meer mee. De oude nummers zijn in verschillende stijlen opgenomen, waarbij de hulpmiddelen varieren van een gaaf bombastisch orkest tot, jawel, een kinderklas.
Moraal van het verhaal: geef die meuk een eerste, een tweede en als het nodig is een derde kans.

We hebben weer wat hoor. Dankzij Herbert-Jan de Servernerd behoort het kansloos rondzoeken door de troep op YouTube nu tot het verre verleden. Een fijne gecatagoriseerde samenvatting van de dingen die wel de moeite waard zijn op YouTube vindt u vanaf nu makkelijk ende snel op Duncan Hills TV.
Keihard beta, dus hij gaat gegarandeerd nog een paar keer stuk de komende tijd. Geeft niks, lossen we we weer op.

Voor de echt web2.0-verantwoorde bezoekers hebben we ook nog een directe link naar het achterliggende YouTube-kanaal, maar dat is verder niet heel belangrijk.

Vanavond in de 013: twee uur lang stoeremannenmuziek. De zelfverklaarde (en fokking terecht) Kings Of Metal, voor het eerst in zeven jaar weer ‘s in ons land.

Overbodige mededeling: we hebben er zin an!

Die auto-aanvul van Google blijft een bron van vermaak.

Met dank aan @the_ed.

Of als we kankeronderzoek nu eens definitief opdoeken en de eeuwenoude geneesmiddelen gebruikten om mensen werkelijk te redden ipv ze aan een leiband te houden voor chemo en medicijngebruik (kostelijk!), lang leve de farmaceutische bedrijven ? Als we dat geld nu eens zouden gebruiken om écht iets te doen ipv aan te modderen en dweilen met de kraan open ?

De schatjes van Niburu zien, hoe voorspelbaar ook, het al dan niet doneren aan Haiti als een goede kans om het geldsysteem even in een groter licht te zien.
Laat maar. Ik weet niet waar ik moet beginnen. Het algemene kortzichtige gedoe, het overal wat achter zoeken, of het standaard gekanker (haha) tegen geaccepteerde geneeswijzen. Mogelijkheden te over.
Vandaag doen jullie het maar even, dat broodnodige afbranden van de conspiracykliek.

Tijd voor wat anders dan de gewoonlijke ouwelullenmuziek van voor de eeuwwisseling. Deze week doen we een band die eind vorig jaar met het debuut kwam.

Them Crooked Vultures – Elephants

Gooi wat lui van Led Zeppelin, Queens Of The Stone Age en Foo Fighters bij elkaar, en het resultaat is een van de beste albums die ik in lange tijd gehoord heb. Het titelloze debuut staat vol met muziek die erg modern klinkt, maar toch het gevoel van de oude bands knalhard laat doorklinken. Het resultaat? Een van de weinige platen die zonder gezeik de hele dag op repeat kan blijven staan.
Dit nummer, Elephants, is voorlopig mijn favoriet. Deze live-versie klinkt net een een stukje sneller en opgefokter dan op cd, en dat vinden we prima.