Brute shit, zo op deze overigens meer dan prima zondagmiddag. Vinden een Twitpic-accountje van de een of andere astronaut. Hebben jullie wat te kijken, en kan ik me ervanaf maken met het dumpen van een plaatje in plaats van het afbranden van een zweefteef, onrendabele, commie-president of anderszins irritante aandachtstrekker.
Dus even klikkerdeklik en je kunt je amuseren met gave foto’s van de aarde, de maan, wat sterren, een hoop zwevende mensen en rommel en meer gave shit.

Prima artikeltje van de collega’s bij LucasWasHier, afgelopen gisteren. Want als Kurt Westergaard moslims mag afkraken, mogen diezelfde moslims terugslaan en de holocaust lopen bagetaliseren. Had ook zonder Kurt gemogen, trouwens.
Dan kunnen ze daar best een boete voor krijgen, maar dat doet er niks aan af dat zelfs de meest idiote, lelijke, niet grappige en slechte cartoons gewoon geplaatst moeten kunnen worden. Zonder boete. Want wij zijn mans genoeg om zelf te bepalen wat waar is, wat grappig is, wat te ver gaat, wat we niet vinden kunnen, wie we volslagen debiel vinden of wat dan ook. Daar hebben we geen hof in Arnhem voor nodig. De tijd dat andere mensen voor ons bepaalden wat goed voor ons was, is voorbij sinds we ons eerste huurcontract tekenden en Hotel Mama verlieten.
Wat het hof ook besloten heeft, en wat wij ook vinden van de AEL en hun cartoons, dit moet niet bestraft worden. Als dit wel gebeurt, zit je voor je het weet weer met een Nekschot-affaire, een Brussen-gate en ouderwetse censuur.
[godwinzaterdag] En we weten allemaal wie er ook censureerde. [/godwinzaterdag]

Voor de oplettende lezer: nee, de cartoon zelf staat hier inderdaad niet. Sinds ik weet wat Bertje Brussen allemaal voor shit over zich heen kreeg ga ik me, margeblog of niet, niet aan die onzin wagen. Noem me een laffe lul, noem me verstandig, zoek het maar uit.

Bizarre shit weer vandaag. Dan is het eind augustus, maar blijkt die hele komkommertijd nog gewoon keihard bezig te zijn. Goed, dan zijn wij ook de beroerdste niet, en doen we gewoon mee.
Want als de flamingoplant tot bureauplant van het jaar is verkozen, dan is dat verdomme nieuws, zo aan het eind van de vakantietijd. Want echt, wat een verdomd handig plantje is de flamingoplant! Hij makkelijk in het onderhoud (wekelijks een beetje water, elke maand een scheutje pokon en je zit geramd, als flamingoplanthouder), hij is er in meerdere kleuren, hij kan op de grond gezet worden (in een grote pot) maar ook naast een computerscherm (vooral kleinere flamingoplanten zijn dan handig). Voorwaar, da’s geen kattenpis.

Als we dan ook nog lezen dat er leden van de Nederlandse Vereniging van Directiesecretaressen in de bureauplantenverkiezingjury zaten, is dat helemaal goud. Die tikmiepen weten natuurlijk shit van planten op dan wel naast bureaus zetten.
TNO onderzocht trouwens dat er op elke 12 vierkante meter een plant (bij voorkeur een flamingo) dient te staan, dan word je namelijk stukken effectiever en heb je veel meer plezier tijdens je werk. En dan hou je dus tijd over, zodat je nutteloze onderzoekjes en verkiezingen kan houden.

Nog wat gebeurd, verder?

Fidel. We kennen hem. De man die single handed Cuba omvormde tot een communistische heilstaat en nu enkel nog een sporadisch interview geeft. Gekleed in trainingspak.

Fidel heeft niet alleen ervaring met het voeren van revoluties, tevens kent hij De Internationale in vijfendertig talen, weet hij de eerste helft van Das Kapital uit zijn hoofd en is hij ervan overtuigd dat de Bilderberggroep als enige bestaansreden heeft een nucleaire holocaust te ontketenen. Tatsboem, staat er echt. Fidel, hij zou zo passen bij de Niburu- en Zapruder-adepten.
Oh, en MTV is ook een speelbal van de kapitalisten, enkel bedoeld om de jeugd te verleiden tot hedonisme en ongeremde consumptie. Idem voor de Beatles en New Age, allemaal afleidingsinstrumenten van Trix & co.
Ontwaakt!

Al het HBO- dan wel uni-tuig heeft net de helft van hun drie maanden durende vakantie erop zitten, dus het is hoog tijd dat we de kop even scherp houden en even aan de slag gaan. Opdat we niet vergeten hoe het is om keihard te blokken, hard te leren, te zweten voor een tentamen en nog harder voor de uitslag. Bekijk het filmpje over Leiderschapcoaching en beantwoord de onderstaande vragen. Inleveren doen we in de comments, zoals jullie gewend zijn wordt de boel ergens tussen nu en drie maanden nagekeken en pas na drie keer vragen ingevuld in de administratie.

1) Wat is de invloed van een Spongebob-poppetje op het werk van iemand met een leidinggevende functie?
1a) Wat is de invloed van hetzelfde poppetje op de geloofwaardigheid van dezelfde persoon op zijn personeel?
2) Heeft de man gelijk en is het alleen in het begin zweverig, of blijft het niveau van de workshop op abominabel niveau?
3) Wat is de maximale prijs die een bedrijf zou moeten betalen om de volledige strategische staf op cursus te sturen bij HeartManagement?
4) In hoeverre kunnen wij de branche die relatiecoaching heet serieus nemen?
5) Omschrijf in je eigen woorden de term ‘Relatie APK’. Gebruik hierbij woorden als onzin, idioot, nutteloos en wtf.

En voor de bonuspunten:
6) Wat zou je doen indien je door je baas naar een cursus bij dit bedrijf wordt gestuurd?

Doffe ellende op de maandagmorgen. Op de N470 bij Delfgauw (gehucht nabij Delft, red.) is vanmorgen een bierkoerier van Grolsch frontaal op helemaal niks gebotst en omgeflikkerd. Gevolg: een lichtgewonde chauffeur, een afgesloten weg, duizenden pilsjes naar God, honderden euro’s statiegeld naar de Filistijnen en een hard rossende fotogallery van de bergingsoperatie op de Picasa.

Ja hoor, ben je koud een dag op vakantie, komt de Trouw met een bericht over een of andere gesjeesde bisschop die de ellende bij de LoveParade van dit jaar een straf van God noemt.
Men weigert te erkennen dat de Loveparade, nog afgezien van haar ziekelijke verschijningsvorm, ook met zonde te maken kan hebben en daarom logischerwijs ook met de oordelende en straffende God, aldus de paap Andreas Laun.
Dan kan de beste man zich prima indekken met een ‘kan hebben’, maar het ‘eigen schuld lekker puh’ ligt er wel heel dik bovenop.
Ook lezen we dat de LoveParade een rebellie tegen de Goddelijke Orde zou zijn, een uitnodiging om te zondigen.

Toch leuk. Duizenden mensen denken zichzelf een dagje te vermaken, en dan komt de God van Laun zich er tegenaan bemoeien. In de belevingswereld van Laun staat nergens van ‘gij zult dansen op hele slechte boemboemmuziek en het naar uw zin hebben’, en dus wordt er tegen God gerebelleerd en is het logisch dat God, want hij is immers de God van de Liefde, laat merken wat hij ervan vindt door 21 onschuldige mensen dood te laten drukken.

Om even in dezelfde lijn te blijven denken, ik denk dat Laun een werktuig van de Satan is, op aarde gezet om het Christendom en alle normale, weldenkende Christenen (zij die anderen een dagje plezier best gunnen, ook al vinden ze feestjes als de LoveParade geen flikker aan) in een volslagen debiel daglicht te zetten.

Via DeJaap, want ik lees geen Trouw, en helemaal geen Trouw van een week oud.

Schnapps, in ieder geval de Duitse variant, is een drank met meestal zo’n 40% alcohol. Deze drank is kleurloos en er zit een lichte fruitsmaak aan.
We kennen allemaal Jagermeister, wat ook een Schnapps is, als we de definities niet al te strikt nemen. Kenmerken van Schnapss zijn het gemak waarmee het gedronken wordt, de mokerslag die het geeft als je opstaat en de koppijn waarmee je de volgende dag wakker wordt.

Onkel Tom is een pseudoniem van Tom Angelripper, de zanger van de Duitse thrashmetalband Sodom. Sodom maakte in de jaren tachtig furore met een paar snoeiharde metalalbums, en wordt samen met Kreator en Destruction tot de Grote Drie van de Duitse thrash gerekend. Onkel Tom is tevens de naam van de solo-carriere van Tom, waarin hij afstapt van de serieuze metal en een meer onzinnigere weg inslaat.

Flikker bovenstaande twee ingredienten bij elkaar, en er komt een meezinger van epische proporties uit de blender rollen.

In deze tijden van zelfverklaarde lifecoaches, mental coaches, relatiecoaches en ander tuig, die tegenwoordig vooral via de Twitters hun gal over de wereld uitstorten, is het leuk te weten dat vroeger heus niet alles beter was.
Neem nou onderstaand stukje tekst, wat ik toevallig tegenkwam in de map ‘troep’. Ik schat het op een jaar of vier oud, toen ik in een krant, ik neem aan de Metro, een stukje over een mevrouw las die zichzelf professional organizer noemt. Ze hebben hun spambase verlegd van gratis stationskranten naar online netwerken, maar de ellende blijft hetzelfde.

Mijn dag is weer goed. Licht grinnikend loop ik uren op het woord ‘professional organizer’ te kauwen. Woordspelingen blijven helaas uit. Wat het is, een professional organizer?
Een of andere geschifte mafkees die, ongetwijfeld tegen een dikke betaling, andermans zooi komt opruimen.

Het is een mooi beeld; een uitgezakte betweter die aan een stoffige kantoorklerk vertelt dat zijn rommelquotient – ja, dat woord bestaat! – flink daalt als hij zijn paperassen in geordende mapjes stopt.

Rommelquotient, ik denk dat er de rest van de week een vette grijns op m’n gezicht blijft hangen.
Dus een van de bestuursleden van de Nederlandse Beroepsvereniging van Professional Organisers heeft tegen haar mede-opruimmutsen het idee van een quotient geopperd. Een andere verveelde gek heeft het verder uitgewerkt. Hebben ze dit ‘s avonds tijdens de stamppot nog aan het gezin verteld? Ik zou me meteen van die muts laten scheiden.

In het vermakelijke artikel doet een van de papierstapelaars uit de doeken hoe het opruimen werkt. Ik zat te denken aan drie grote vuilniszakken en een plumeau, maar ik ben blijkbaar te simpel.
De vloerveegteef die in de krant haar werk toelicht (kan ze nog over straat zonder uitgelachen te worden?), spreekt van ‘in een aantal sessies de pijnpunten inventariseren’. Er wordt ook gesproken van ‘laatjes in je hoofd’ en het motto van de schoonmaakmilitie is ‘ruimte op je bureau is ruimte in je hoofd’.

Op de site van de poetsdoeken wordt vermeld dat je ook een persoonlijke workshop kunt krijgen, waarin je wordt uitgelegd hoe je weer een beetje orde in je chaotische leven kunt krijgen. Stoffen op psychologisch niveau dus.

Er zijn dus mensen die met droge ogen vertellen dat ze andere mensen leren opruimen. Sterker nog, dat ze daar hun beroep van hebben gemaakt. De gestoorden hebben zich zelfs verenigd in een heuse beroepsvereniging, zodat ze gezellig sorteerverhalen kunnen uitwisselen. Zouden ze een schoonmaker hebben in het hoofdgebouw? Arme man.
En dan zijn er nog de dwazen die de mensen inhuren. Voor een half weeksalaris laten ze een stel gestoorde zweefkezen komen, die ze alle ins en outs over georganiseerd leven vertellen.
Ik vrees dat een professional organiser kapitalen verdient met deze oplichterijen, dat de bedrijven letterlijk in de rij staan om hen een dagje over de rommelige werkvloer te kunnen krijgen.

Een pagina verderop stond dat de legionellabacterie weer van zich laat horen. Laat maar komen. Lekker opruimen, ik weet nog wel een bedrijf.

The Insane Console History Video 2.0 from Elder-Geek on Vimeo.

Mijn eerste spelcomputer kreeg ik toen ik een opdondertje van een jaar of acht, negen was. Halverwege de jaren negentig. Het kreng was toen al aftands, had een scherm met alleen de kleur groen, vrat enkel spellen op cassettebandjes die real time werden ingeladen, dus af en toe kon je een half uur wachten voor een potje Space Invaders of wat dan ook.
Daarna kregen we een ding waar floppies in konden, van die grote slappe. Toen kwam er een Intel 386 met, man oh man, Wolfenstein 3D. Dat laatste spel schijn ik nu ook op m’n telefoon te kunnen doen.
Hierboven maken we een tijdreis langs alle gameconsoles vanaf de jaren zeventig tot nu. In 23 minuten, dus een beetje erdoorheen schuiven mag, als je geen volslagen gamenerd ben.
Nostalgie is ook niet meer wat het geweest is!