Gister plempte een trouwe bezoeker (Bob, die van hiernaast) een linkje naar een video in de comments. Leuk, zou je zeggen, niks meer aan doen. Zou kunnen. We vonden dit filmpje echter te gaaf om te laten verstoffen in een of andere obscure post, en besloten er een eigen plekje voor te maken.

Goed. Filmpje. Jesse Schell, een of andere professor aan een uni in Mellon (wij weten ook niet waar dit ligt), was op DICE2010, waarvan we aannemen dat dit een meeting voor gamenerds is. Zal allemaal wel. Waar het om gaat is dat Jesse een geweldig verhaal ophangt over Facebook, de games die je daarmee kunt spelen, en hoe dit ons dagelijks leven beïnvloedt en in de toekomst gaat veranderen.
Is leuk, is grappig, is goed verteld en is nog leerzaam ook.

Neem even een half uurtje vrij, pak er een bakkie pleur cq. pils bij, en kijk die meuk.
En even gezamelijk: ‘Bob, bedankt!’

Het doorgeven van controles wordt gezien als burgerlijke ongehoorzaamheid tegen een maatregel die alom niet wordt gepruimd.

Een, om begrijpelijke redenen anonieme, kroegbaas uit Leiden geeft een reactie op het systeem van kliklijnen waar de Telegraaf (doorgeklikt via Nu.nl, dit proletenblaadje leest uw redactie zelf verder niet) vandaag melding van maakt.
Wat is er aan de hand? Eigenwijze horeca-uitbaters hebben een sms-lijntje opgezet om elkaar te waarschuwen als er een controle plaatsvindt door de peukjeseinsatz van de Voedel en Waren Autoriteit.
Wordt één van de deelnemers gecontroleerd, dan gaat dit via sms naar andere cafés, en kunnen daar snel de peuken uitgedrukt, de asbakken van de bar en de ramen wijd open. Niks aan het handje, en de nicotinegestapo kan onverrichter zaken naar huis.

Duncan Hills Horeca Watch kan dit, dankzij de fijne liberale overtuiging dat kroegeigenaren zélf mogen weten wat er in hun kroeg in de hens wordt gejaagd, alleen maar toejuichen.

Excuses voor de afwezigheid van vorige week. We hadden redactioneel gezien amper tijd om te pissen, dus muziek luisteren schoot er even bij in. Laat staan erover schrijven.
Vandaag nummertje 25 in deze geweldige reeks. Mooi moment om even wat toffe muziek uit Japan op te zoeken.

Loudness – Crazy Nights

Deze Japanse groep bestaat sinds 1980, en heeft sindsdien een shitload aan albums uitgebracht. Echt, ik heb niet eens zin om te tellen, maar ga voor het gemak even uit van elk jaar een nieuw album. Soms even niks, soms twee per jaar. En dat dertig jaar lang (lezen we mee, Axl?). Dat is niet veel, dat is niet heel veel, dat is compleet gestoord.
En ja, ik ken alleen een album uit 1985. Thunder in the East. Geweldige plaat. Waarom ik er verder niks van ken is een verdomd goeie vraag, die ik overigens niet kan beantwoorden.

Goed, Crazy Nights. Muziek zoals het hoort. Ijzersterke riffs, een feel die tussen hardrock, NWOBHM en wat thrash inhangt, met de nodige meerstemmige achtergrondzang. Allemaal prima. Gooi daar een puike schreeuwzanger tussen, overigens zonder dat het onverstaanbaar wordt, pak er een leuke gitaarsolo bij, en je bent klaar. Dan denk je enkel ‘hard aanzetten, en goan’.
En dat, lieve lezertjes, gaan jullie nu doen. Veel plezier.

“Hij die zonder zonden is, werpe de eerste steen”.
Lezers met een enigszins christelijk onderlegde opvoeding dan wel levensovertuiging kennen deze quote als een uitspraak van Jezus. Vandaag vond de Paus het nodig deze woorden te herhalen. Niet als onderdeel van een voorleesuurtje uit het Heilige Boek, maar als reactie op de, zeg maar, zeer negatieve reacties op het kindermisbruik door het personeel van de Opperpaap.

Zeg, Paus, ho even. Nu zeg je nogal wat. Ik begrijp dat je enkel commentaar mag hebben op het doen en laten van anderen, als je zelf compleet en volledig zonder zonden bent. Dus ik, die af en toe een pilsje teveel drinkt, mag niks zeggen over vieze mannen die met hun smerige tengels in de broekjes van kleine koorknaapjes zitten? Man, ga weg. Zie het een en ander even in proporties.
Goeie dooddoener ook. ‘Ja, je kan nu wel zeuren op mijn bisschoppen, maar zelf ben je ook niet zondenvrij, dus smoel toe’. Nee, Benedictus, daar trappen wij niet in. Ik heb verder geen idee in welke context Jezus deze woorden uitsprak, en ik heb momenteel ook even geen zin dat boekje van jullie erbij te pakken, maar de beste man bedoelde vast niet dat dit als veredelde Godwin gebruikt moest worden.

Trouwens, ik kan me nog een andere quote herinneren van Meneer Christus. Iets met zeiken over een splinter in je oog, terwijl er bij jezelf een biels van epische proporties inzit. Dus, beste paus, loop niet te zeuren over onze splinter, terwijl uzelf een condoomloze balk ter grootte van Afrika in uw beider ogen hebt zitten.

Ja, we trappen af met een tweet van Nico Dijkshoorn. De man heeft een nieuw boek uit, en omdat ik van goede boeken houd, heb ik die besteld. Bij Bol, dus dat ging na wat problemen met hun leverancier allemaal prima. Totdat het pakketje in handen van de TNT kwam. Nu heb ik al eerder geschreven over de problemen die Huize Duncan heeft met de lokale afdeling van onze postbezorgende faalhazen vrienden, en heb ik naar aanleiding daarvan ook met de klachtenlijn gebeld, maar dat heeft dus niks geholpen.

Want, lieve mensen, hieronder is te zien in welke staat mijn pakketje vanmorgen bezorgd werd.

(more…)

Weten we het nog? Nina Brink, het vrouwtje wat vandaag exact tien jaar geleden met haar internetclubje World Online naar de beurs ging?
Aandeeltje WOL ging voor 43 piek,  want internethype en dotcombubble en wat al niet. Grote paniek toen de koersen de eerste dag niet door het plafond schoten, maar een luizige twintig cent stegen.
Nog grotere paniek toen bleek dat Nina, gehaaide zakenvrouw die ze is, haar aandelen voor een fractie van die prijs had verkocht vlak voor de beursgang. Ohoh, wat voelde iedereen zich belazerd toen de boel in elkaar flikkerde.
Er volgden nog wat rechtzaken van beleggers die zich genaaid voelden door mevrouw Brink, maar uiteindelijk heeft Nina de dans keer op keer aardig kunnen ontspringen.

Kortom, het is vandaag tien jaar geleden dat de dotcombubble in nederland instortte. Niet alleen dat, maar deze crash kreeg een gezicht. Nina, meid, het kost een paar centen, maar dan ben je ook boegbeeld van een economischie crisis. En daar mag je best trots op zijn.

Goed, gaan we even wat leren op de dinsdagmiddag. Vorige week lazen we dat de Large Hydron Collider in Zwitserland volgend jaar een jaar lang stuk gaat, dus gaan wij ondertussen onze natuur- en scheikundekennis keihard bijspijkeren.
Hieronder een zes minuten durende documentaire over de deeltjesversneller, protonen, Higgs, en zwarte gaten die de aarde kunnen slopen.
Kun je straks weer helemaal meepraten over ingewikkelde wetenschapdingetjes. Hippe shit.

We did not enter the search business. They entered the phone business. Make no mistake: Google wants to kill the iPhone. We won’t let them.

Volgens Steve Jobs, de grote man van Apple, zit Google met Android in zijn wijk te fokken, maar gaat dat niet zomaar gebeuren.
Ja mensen, het is een dikke fittie tussen Google en Apple. Apple loopt te ouweteringhoeren over gejatte patenten door HTC, een telefoonontwikkelaar die graag gebruik maakt van Googles Android. Ondertussen wordt duidelijk dat Apple geen alleenrecht heeft op het gebruik van de letter ‘i’ in productnamen (gelukkig maar, Duncan Hlls vinden we maar kut).

Ofwel, Apple zet zich neer als een club zeikstralen, terwijl Google hier keiharde pluspunten scoort door een dikke ‘rot op met je kutregime, wij zijn pleitte‘ richting China.

Kies alvast een partij, dit gaat leuk worden de komende maanden. Wedjes leggen doen we in de comments.

Goed nieuws voor de liefhebber van ouwelullenrock, deze week. In het archief van de Rolling Stones bleken nog tien nummers te liggen die nog niet waren uitgebracht, en in de kast van wijlen Jimi Hendrix lagen zelfs twaalf nummers die nog niet eerder op plaat waren verschenen.
Ook de countryfanaten kunnen weer even vooruit met deel zes uit de American-serie van Johnny Cash.

Klinkt allemaal leuk, nieuwe muziek van oude artiesten, maar is het echt zo mooi? De nummers van de Stones zijn blijven liggen, over na de selectie van het album Exile On Main Street. Deze nummers zijn vast niet voor niks niet op de originele versie van de plaat gekomen.

De nummers van Jimi Hendrix zijn voor het grootste deel vroege, nog niet compleet uitgewerkte versies van latere nummers. Het heeft vast een reden dat deze in de eerste instantie al niet in vorm zijn uitgebracht.
De nieuwe cd van Cash bevat wel nieuw werk, maar dan hebben we het over covers, en het zesde deel van een ondertussen redelijk uitgemolken concept.

Bij alle drie de artiesten rijst de vraag of we eigenlijk wel zitten te wachten op dit nieuwe materiaal. Is het leuk voor de liefhebbers, of een sterk staaltje commerciële uitbuiting?

Zo. De week zit er weer bijna op. Stuur even een collega naar de kantine voor paar koude pilsjes en slinger de boxen aan. We gaan maar eens keihard het weekend aftrappen. Met ganzen, ransuilen en Nico Dijkshoorn.
We wijzen u op Dijkshoorns nieuwe boek (momenteel overal niet te bestellen, zo lijkt het), en trekken zelf ook maar ‘s een biertje of wat open.