Kind adopteren?

Ja, we hebben een kind in de aanbieding. We nemen immers niet aan dat deze moeder, die haar kind zolang in een snikhete auto liet liggen dat het flauwviel, Junior nog mee naar huis krijgt. Mevrouw had nieuwe Birckenstocks nodig, parkeerde de auto in de volle zon (want vlakbij de onrendabelenoutlet) en ging pleitte. Verdwaasd door alle aanbiedingen, oranjeteringzooi en bakken chocola vergat deze incapabele opvoedster vervolgens dat er nog een nakomeling in haar Civic naar adem lag te happen en liep nog maar ‘s een 1-euro-winkel in.

Toen moeders bepakt en bezakt terugkwam hadden meer intelligentere mensen haar bolide gekraakt, Junior bevrijdt en in ijs ondergedompeld en de 112 op de hoogte gesteld.
En dan sluit het artikel af met de zin die mijn hele vertrouwen in het Jeugdorg-systeem omver trapt. “De broeders die het kind verzorgden gaven het vervolgens terug aan de moeder”. Euh, wat? De enige remedie lijkt mij afpakken, inpakken en opsturen naar een vriendelijk echtpaar in de provincie, waar Junior met twee broertjes en zusjes kan spelen. En iedereen was blij, regenbogen en weet ik wat al niet.
Maar nee, Muts krijgt Junior gewoon terug, en kan de volgende koopzondag weer rustig met het hele gezin naar de Wibra. Erwin Krol zegt dertig graden, dus dat belooft wat voor Junior.

Goed geregeld!

Tour de France 2010

Morgen is het weer zover. Het sportevenement waar we allemaal (nouja, ik dan toch) het hele jaar naar uitkijken. Het begint ondertussen traditie te worden dat we voor elke ronde even wat handige links uw kant op knallen zodat iedereen weet wat er gebeurt, wat er te kijken te valt en wie er op doping is betrapt. Gaan we dan maar weer.

Beginnen we met de NOS. Vorig jaar hadden die knakkers veruit de meest complete website die je je kunt indenken, en ook dit jaar gooien ze ons weer kapot met etappe-kaartjes, uitslagen, tussenstanden, gelul van Duo Lulmaarraak na de etappes, voor de etappes en gelukkig ook tijdens de etappes en dit jaar zelfs een heus Twitter-dinges met wat renners en coaches erin.

Op de officiele site vindenwe nog meer etappe-kaartjes, team-overzichtjes en dingetjes van de laatste kilometer van elke rit. Ook, en dat is geinig, hebben die lui een video-preview van elke dagrit en een dagelijks moment of the day-filmpje. Kijken dus.

Verder is er voor de iPhone-adepten nog een of andere applicatie die je vindt door op ‘le tour’  te zoeken in die Appstore van jullie, en vinden we het keihard rossende quote-archief van Ducrot & Dijkstra wederom op de wiki.

Dan wijzen we jullie nog eenmaal op de de Duncan Hills Tourpoule, vertellen we dat de Ducrot & Dijkstra Tourbingo nu gebetatest wordt en halverwege volgende week (hoe dan ook voor de eerste bergetappe) online komt, en wensen we iedereen alvast veel plezier.

Betere videoclips kun je vergeten

“Øllie, hebben we alles? Gaye pakjes, check. Make-up, ook. Veel te witte studio, staan we in. Hoge hoed, ja. Veel te poppy glamrocknummer, ook geschreven. Goed, gaan we dan, en van je ene tweeje hoppakeeje.
He, kijk daar. Øllie, als ik jou nou ‘s rond ga sjouwen op die ouwe pallet daar? Dat moet vast de beste clip ooit opleveren.”

Of het echt zo is gegaan zullen we nooit weten, maar deze clip is zo stompzinnig dat ik ‘m jullie niet wil onthouden. De band heet The Poodles, ze komen ongetwijfeld uit Zweden of een ander Scandinavisch land en gaven ook nog eens het meest lachwekkende optreden van afgelopen Graspop.
The Poodles – Like No Tomorrow

TourPoule 2010

En daar gaan we weer. De Tour-bingo is bijna volledig gereviseerd, geupdate, upgedate en vernieuwd, het traditionele handige kliklinkjesoverzicht is bijna net zo bijna af en de treintickets naar het parcours van de proloog in Rotterdam liggen klaar. In de NS-automaat dan wel, maar het gaat om het idee.
Dan nog één dingetje en dan kunnen we echt beginnen. De Tour-poule, pool, poul of hoe we die onzin ook noemen. Kunnen we mooi kijken wie er de grootste maula heeft, wie dit kan waarmaken en wie afgaat als een gieter.

Dus meld je even aan bij LePoule, join subleage DuncanHills en vul per etappe de door jou verwachte top vijf in. Het schijnt dat je ook nog kunt aangeven wie er met het geel, groen en bolletjesding vandoor gaat, maar dat werkte nu niet. Komen we nog op terug. Verder is het heel simpel. Als jouw renners winnen doe je dat zelf ook, en degene die onze league wint krijgt een leuk boekje Smalende Godslastering Verboden graties ende helemaal voor niks thuisgestuurd. Dan doe je het nog ergens voor.

[update]
SuperTour-debacle is verwijderd, LePoule gaat ‘m worden.

Muziekje: Jon Oliva’s Pain

Dag nummer laatst van Graspop, en vandaag speelt er een band die er vorig jaar ook al stond. Jon Oliva’s Pain. Voor mij de eerste keer dat ik iets van de band hoorde, en de volle drie kwartier lang waande ik me op een andere wereld. Machtig goede band.
We maken ons er even makkelijk vanaf, en dumpen hieronder een opname van het concert van vorig jaar. Gutter Ballet heet het nummer. Wat mij betreft het beste van deze band. U ziet zelf wel waarom.

Infographic: de zee

Terwijl de redactie op dit moment totaal geen zin in heeft in andere dingen dan kijken welke band er als eerste gaat spelen, hoe we voor die tijd aan bier komen en wat we daarna voor vets gaan eten, is het voor u, de thuiszittende lezer, een mooi moment om wat te leren.
Over de zee bijvoorbeeld. Of de lucht. Of, doe ‘s gek, allebei. We vonden een hard rossende infographic die u meeneemt van de rand van de ruimte naar het diepste puntje onder water. Met beesten, bergen, gebouwen en de kooktijd van een ei.
Uzelf verbazen en uw verstand bijspijkeren doet u hier.

Muziekje: Anvil

Dag twee van het redactie-uitje naar het metalfestival Graspop. Als u dit leest staan we met een hamburger in onze klauwen de derde pils weg te hakken bij Anvil. Om u ook een beetje in de sfeer te laten komen plempen we keihard een liveclip van hun bekendste nummer Metal On Metal neer. Komt van Wacken ’98, dus voor extrareeële beleving moet u de mannen even tien jaar ouder voorstellen.

Quote des Tages: Oorlogje spelen

Wij stoppen er even mee. We zijn as we speak redactiegewijs de spullen aan het pakken voor een weekendje hard heerschen op Graspop, dus amuseren we u tot pakweg maandag vroeg in de avond met wat volgeautomatiseerde haha&hihi-posts. Niet actueel, wel vermakelijk.
Trappen we af met een quote van Kaj Leers, die een eventuele aanval van Israel op Iran analyseert. Met tegenaanval, stijgende olieprijzen en complete paniek.

In het holst van de nacht steeg een 30-tal straaljagers op vanaf meerdere Israëlische vliegbases. Boven het westen van Irak draaide, hoog in de lucht, een Israelisch tankvliegtuig cirkels.

De straaljagers tankten bij en vlogen door naar het oosten, richting centraal Iran.

Het doel van de eerste straaljagers was simpel. Het creëren van een veilig pad naar Natanz, de plek tussen de steden Isfahan en Kashan. Daar is volgens inlichtingendiensten Iran stiekem kernwapens in elkaar aan het draaien.

De rest van deze prima column leest u hier.

[Recensie] Smalende godslastering verboden?

Afgelopen week viel het boek Smalende godslastering verboden? van Harmen van der Wilt in de bus. Van der Wilt is een advocaat, christen en fervent voorstander van het verbod op godslastering. Het boekje wat hij hierover schreef werd me trouwens aangeboden door de Bond tegen het Vloeken (BtV), dus dan weet je een beetje in welke hoek je het moet zoeken.

Goed, over het geschrevene zelf. Van der Wilt is er fel tegen om de wet die (smalende) godslastering strafbaar stelt te verbieden, ook al is de jurisprudentie rond dit artikel belabberd. Welgeteld drie veroordelingen zijn eruit voortgekomen, waarvan de laatste in 1964. Daarna kwam Gerard Reve in 1968 weg met het uitmaken van God voor een ezelneukende perverseling, en ook een aanklacht tegen Theo van Gogh vanwege een ‘christenhonden’ bleef onbestraft.

Leuk om te melden is dat het hier om die ene Theo van Gogh ging, die bolle die alle moslims dagelijks wegzette als geitenneukers. Van Gogh werd enkel om zijn belediging tegen christenen aangeklacht door de BtV, met allahlastering hebben ze blijkbaar geen problemen.

Laten we eerlijk zijn, de eerste helft van het boek is niet om door te komen. Van der Wilt is advocaat, en dat zullen we merken ook, door een gortdroge opsomming van juridische feitjes en totaal niet boeiende juridische achtergrondinformatie. Het tweede deel, waar de schrijver dieper ingaat op de meningen van andere personen en vooral zichzelf, is interessanter.

Het zou makkelijk zijn om Van der Wilt hierna weg te zetten als de fundamentalistische conservatieve christen die hij af en toe lijkt te zijn. Want dat lijkt hij. Echt. Hij is van mening dat een verbod op godslastering geen ontoelaatbare beperking van de vrijheid van meningsuiting tot gevolg hoeft te hebben. Een toelaatbare beperking vind de man dus geen probleem, maar in hoeverre een beperking toelaatbaar is en wie dat mag gaan bepalen, blijft onduidelijk.

Ook een mooie passage waaruit de overtuiging van de schrijver blijkt, is het stuk waarin hij stelt dat het beledigen van christenen wel verboden moet worden, maar het vanuit de bijbel beledigen van homoseksualiteit absoluut niet. Homo’s kunnen zich immers niet identificeren met een vanuit christelijk oogpunt uitgesproken standpunt, en kunnen zich dus ook niet beledigd voelen. Je moet het je strot maar uitkrijgen.
(more…)

Blood & Crips, nu niet op Parkpop

Verbod Snoop wegens ‘rivaliserende groepen’.