Stakeholders. Co-creatie traject. Bedrijfshiërarchie. Constructief denken. Cultuur creëren. Out-of-the box. Aansluiten en doorpakken. Onconventioneel denken. Oefenmanager. Zelfmanager. Meedenkmanagers. Dus.

Lief itempje op het journaal vanmorgen. Henk Bleeker, onze staatssecretaris bij landbouw, is een weekje op ouwehoermissie naar Vietnam, samen met Atsma (staatssecretaris van wegen en bomen) , WimLex en Max. Dolblij vertelde Bleeker dat hij, speciaal voor dit weekje buitenland, was gepromoveerd naar minister. ‘Tijdelijke promotie hoor’, jubelde de man, ‘zodra ik op Schiphol sta ben ik gewoon weer staatsecretaris’.

Schattig. Dus speciaal om een beetje op niveau met wat Vietnamesen te kunnen leuteren is Bleeker opgeschaald van staatssecretaris naar minister. En niet zomaar minister, nee, minister van handel. Ik mis nijverheid. Minister van Handel en Nijverheid is toch wel het toppunt van kneuterigheid. Zeker als iedereen graag toegeeft dat het slechts een formeel dingetje is, om als mannen onder elkaar te kunnen ouwehoeren in een of ander buitenland.

Verder vertelde Bleeker dat hij de komende dagen het gezelschap van Prinses Maxima zou zijn, wat het schijnbare niveau van de reis onherstelbaar omlaag torpedeerde richting die van een schoolreisje.
Dan kan men bij landbouw nog zo hameren op jeukwoorden als individuele matchmaking en netwerkactiviteiten, maar als er uit pure armoe een Ministerie van Handel in het leven wordt geroepen, is dit pretreisje niet meer serieus te nemen.

Ieder land krijgt de regering die het verdient, klonk het vroeger. Ieder land krijgt de Trending Topics die het verdient, kunnen we anno 2011 wel zeggen. Kijkt u even mee.

#tmobile – Omdat het netwerk platligt. We kunnen niet bellen, en uit verveling gaan we twitteren dat we niet kunnen bellen.
#momoams – De mensen van deze nerdpraatclub bespreken de nieuwe iPad2. Let wel: niet de iPad zelf is hier trending, maar de fuif waarop deze besproken wordt.

Nieuwkerk – De DWDD-presentator heeft een drie jaar oude weddenschap verloren en weigert zijn haar af te scheren. Binnen twee uur is de man een van de meest besproken onderwerpen van de Nederlandse Twitter.
#kpn – Omdat T-Mobile een storing heeft en KPN niet. Men krijgt een bedrijf wat gewoon doet wat ze moet doen binnen no-fokking-time trending. Bizar.

Enrique Iglesias – De zanger geeft een concert in Nederland, ofzo. Iedereen tweet dat hij er bij is of er niet bij is.
IMF – De economenclub probeert onze hypotheekrenteaftrek te torpederen en zorgt zo voor nogal wat opschudding. Goed, één TT met nieuwswaarde. Wederom; bizar.

Def Rhymz – Reed een paar keer te hard en mag nu de cel in. Plaatsje in de trending topics gegarandeerd.
Matthijs – Van Nieuwkerk. Is dus twee keer trending door niet naar de kapper te gaan.
Giel – Doet iets met een wereldrecord crowdsurfen en laat zich door Hilversum sjouwen. Heel het land in rep en roer.

Ondertussen geeft Japan steeds meer licht, wordt Libië naar de tyfus gebombardeerd en beschiet men in Syrië weerloze protestanten.
U mag zelf de conclusies trekken.

En dan is het tijd voor wat ontspanning. Het weer is mooi, het weekend is nakende en dankzij Martin Bril is het vandaag ook nog eens rokjesdag.
Ofwel; vandaag zijn wij allen plastieken zakskes. In een winkelstraat. Een drukke.

Eind april, 2004. Via de New Yorker komen schokkende foto’s naar buiten die zijn genomen in de Iraakse gevangenis Abu Ghraib. Foto’s van op elkaar gestapelde gevangenen, van mensen die onder dwang orale seks met elkaar hebben, van mensen aan een hondenriem. De afbeelding van soldate Lynndie England, die met een sigaret in de mondhoek lachend naar een rij naakte Irakezen wijst, gaat de hele wered over en wordt symbool voor deze rel. Iemand Lynndien, op dezelfde manier naar iemand wijzen als Lynndie op de gewraakte foto, wordt een rage.
Maandenlang zijn de media in shock. De positie van Donald Rumsfeld, in die tijd de Amerikaanse minister Defensie, staat ernstig ter discussie. De hoofdschuldigen gaan jaren de cel in.
Wat echter het meeste indruk maakte, was de massale publieke verontwaardiging. Men was, terecht, geschokt. Men vond het onvoorstelbaar, niet kunnen en meer dan schofterig. Iedereen wist ervan, iedereen lulde erover.

Afgelopen maandag kwam de Duitse krant Der Spiegel met drie foto’s waarop Amerikaanse soldaten poseren met dode Afghaanse burgers. Voor de lol en onschuldig afgeknald, vermeld het bijgaande artikel.
Wat er dan gebeurt, verbaast me. Alle grote media berichten erover. Vervolgens, niks. Stilte. Op het moment van schrijven is het twee dagen later en de verwachte alles verpulverende rel blijft uit. Geen eens een klein, niks verpulverend ophefje. Helemaal niks. Terwijl op de twitters de dooie Knut trending is, neemt men een paar afgeschoten Afghaanse burgers schijnbaar voor kennisgeving aan.

Dan is de vraag hoe dit mogelijk is. Een vraag die ik overigens niet ga beantwoorden, want ik weet het niet. Is er sprake van een overkill aan nieuws, met alle onrusten in Noord-Afrika, een dreigende kernramp in Japan en niet te vergeten een doodgevonden ijsbeer? Zijn wat afgeslachte Afghanen te ver van ons bed, en maken we ons liever druk om bevatbare gekkies als Mariska de Haas? Zijn we, mede door de eerder beschreven Abu Ghraib-gate, afgestompt en maakt dit bericht daarom geen indruk meer?

Zegt u het maar.

Stukje van het betere worship-werk in Spring, Texas. Daar heeft men het wel gehad met de weesgegroetjes en vinden ze het Onze Vader en Ave Maria voor mietjes. Helemaal klaar is men met het gelul in tongen en biechthokjes. Afgelopen met die oubollige psalmen op de hele noot voor Jahweh. Weg met De Heer Is Mijn Herder in uitgemolken driestemming canon. Optieften met je gortdroge hosties en zure miswijn.

Nee, deze Kerk 2.0 communiceert lekker hip naar de jonggelovige toe en biedt elke maand een zondagse cursus paaldansen aan. Op ‘modern christelijke muziek’. Gaaf. Lekker op je muil tieften met de strakkebroekenpijninjeballenmuzak van Stryper.
Op je smoel gaan voor De Heere. Die shit gaat hard komen deze zomer.

Leuk hoor, die Dautzenberg en z’n Lemmy-hoax. Lachen, gieren en brullen. lemmy als financieel expert. Je moet er maar opkomen.
Maar u wilt natuurlijk gewoon een interview met Lemmy, als men u een interview met Lemmy belooft. En dan maakt het niet uit waar het over gaat. Lemmy is immers Lemmy, en dan is het al snel goed.
Doen we er eentje die over drugs gaat. Denken we.

Hallo, kansloze kantoorklerk! Even opletten. Jij ook, meelezend SOG-studentje. En u, verveelde huispapa. Uw leven kan veranderen. Ingrijpend. En niet alleen dat, u kunt de levens van anderen gaan veranderen! Want wat wil? De Vrijmetselarij heeft een open dag. Alle Haagse ouwemannenclubjes loges knallen de deuren open. En ja, dan ligt de wereld voor u open. Want vrijmetselarij -> Mat Herben -> politiek -> Beatrix -> Bilderberg -> NWO. We bedoelen maar. Lockerbie, 9/11, aardbevingen, uw naam in hetzelfde rijtje als  Hirsch-Ballin, Neelie Kroes en de Rockefellers. Contacten met buitenaardse mogendheden, lullen met de nazi’s op de zuidpool, uw eigen chemtrails boven 030 lozen, alles kan.
Zeg maar op die baan, lees Dan Brown er nog even op na en bezoek die open dag, 16 april. Onthoud, de organisatie heeft het vermoeden dat iedere loge koortsachtig bezig is met de voorbereiding. Het vermoeden. Het blijft de Vrijmetselarij. Het voorbereiden van een islamitische coup in Libie behoort ook tot de mogelijkheden. Kunt u trouwens nog een aandeel in hebben. Aanmelden!

Tja. Wij weten het verder ook niet. ‘s Lands wijs, ‘s lands eer, zoiets.

(Via)

Dus ex-neureoloog Ernst Jan Steur heeft zijn patienten jarenlang met opzet verteld dat ze een ernstige ziekte hadden terwijl er niks aan de hand was. Dat ‘met opzet’ propt nu.nl er even snel tussendoor, maar het betekent nogal wat. ‘Alzheimer, mevrouwtje’, meldt Steur, terwijl hij donders goed weet dat de mevrouw in kwestie zo gezond als een vis is.
Ik vraag me echt af waarom. Steur schiet er niks mee op. Alleen een flinke dosis leedvermaak. De man kickt erop om levens van andere mensen nodeloos en eigehandig te slopen.

Zo erg dat er zelfs iemand zelfmoord pleegde. Want Steur zei tegen de kerngezonde vrouw dat ze een heel erg dingetje aan d’r hersens had. Leven stuk. De vrouw zag geen uitweg meer, en maakte er een eind aand. Man achtergelaten, misschien een paar kinderen die nu half-wees zijn, vriendinnen troosteloos. Omdat Steur zich even machtig en invloedrijk wilde voelen, in zijn kneuterige kutleventje.

Kan ik met de beste wil van de wereld niet bij. Neuroloog lijkt me juist zo’n bizar gaaf beroep. Beetje mensen het leven redden. Door het toeschrijven van de juiste medicijnen iemand nog tien jaar van het leven laten genieten. Mooi toch. Maak je ook een verschil, maar dat was niet genoeg voor Steurs. Hij wilde niet redden, hij wilde slopen.

En slopen, dat moeten we de beste man maar ‘s gunnen. Hem alzheimer toewensen is niet heel netjes, maar wensen dat hij zoveel spijt krijgt van zijn daden dat hij voor zichzelf nog maar een enkele uitweg ziet, net als die arme mevrouw, lijkt me nog net gepast. Bij deze.