In de cursus ‘hoe werp ik een rookgordijn op’ zou, mocht die cursus bestaan, een flinke rol weggelegd zijn voor de oude mannen in het Vaticaan. Want man, wat kunnen die kerels goed om de zaak heen lullen.

Meer over onze paapse vrienden leest u op de nieuwe en knalhard rossende website Gerook. Met content van uw favoriete schrijver.

Gister 20 jaar geleden werd de ruimtetelescoop Hubble omhoog geschoten. Daar draait hij, op dik 500 kilometer hoogte, rondjes van 97 minuten. In de dik honderacht duizend rondjes die het kreng tot nu toe vloog kennen we hem vooral van veel te dure spoedreparaties, verkeerd afgestelde lensen en andere ellende.
Maar, verder doet het ding het best goed, zien we op de foto hierboven. Spiral Galaxy Messier 51, zo lezen we op Google Earth, waar een lading van de mooiste foto’s die Hubble heeft gemaakt bij elkaar staan.
En dat is best leuk, zo op de zondagmiddag.

Gister ging ik, met de buurman, naar het Imagine Filmfestival in Amsterdam. Avondje cultureel doen tussen het beter onderlegde filmpubliek, altijd leuk.
Film van keuze was Tears for Sale. Sprookjesachtige film over Servië vlak na de eerste wereldoorlog, waarinde  meeste mannen de geest hebben gegeven. Servië is één groot kippenhok waarin de vrouwen het voor het zeggen hebben en de schaars beschikbare mannen met hand en tand voor zichzelf proberen te houden.

Ach, eigenlijk doet het verhaal er nog het minst toe. Niet veel mis mee, maar wat echt indruk op me maakte was de beklemmende, depressieve sfeer die werd neergezet, de hard rossende beelden en de mooie kleurcontrasten.
Verder ben ik niet echt een getalenteerd filmrecensent, dus ik wil enkel nog melden dat de film een groot vrouwenoverschot en een lading tetten te bieden heeft, en dan verwijs ik u door naar onderstaande trailer. Ook met tetten.

Duncan Hills Cinema zegt: kijk die shit.

Ook in de normaliter kapotgemodereerde Appstore is het wel ‘s hommeles, zo blijkt.
Steve, DOE er wat aan!

Opvallend artikeltje op Spits gister. Dieren gered uit dierenseksbordeel, kopt het. Ik begrijp dat wel. Je bent een man van een paar honderd miljoen en na een mislukte levering coke raak je aan lager wal. Afgezien van een roedel honden en een kudde paarden heb je niks meer, en dan kun je, met je ondernemersgeest, natuurlijk maar één ding doen. Je lazert je honden samen met je paarden in een schuur en zet een bord met dierenseksbordeel in de tuin. En dan ga je wachten. Beetje de paarden eten geven, honden uitlaten, allemaal van die echte dierenpooierdingetjes.
Na een paar weken goede omzet blijkt het daglicht wat door het kapotte schuurdak komt de paarden zenuwachtig te maken, dus hang je er een zeiltje voor. Blauw. Groen kleurt niet bij de honden en rood heeft op dwergpony’s hetzelfde effect als bij stieren, dus dat is ook niks. Lastig voor de klanten. Zijn ze net fijn aan het rampetampen, neemt de pony de benen. Da’s niks. Blauw dus. Worden ze rustig van, en het houdt de junks zo lekker weg.

Wat ook belangrijk is bij het uitbaten van een dierenseksbordeel is de klantenbinding. Zeker in Seattle. Er zijn niet zoveel dierenseksbordelen, dus er hoeft maar één uitsloverige redneck in Texas te zijn die het beter doet, en al je klanten lopen weg vanwege een net iets breder aanbod. Dus dan zet je wat muizenvallen, haalt de muizen eens lekker door de vaseline heen en rolt er een strook plakband om. Kleine dieren gaan het helemaal worden komend seizoen.
Totdat die Yank in Texas natuurlijk gaat experimenteren met waterdieren, dan ben je nergens meer in de droge smoglucht van Seattle. Moet je weer aan de gang met extra pompen, kleedkamers en mentale yoga voor de octopussen.

Ach, en als je dierenseksbordeel dan wordt opgerold, kun je er altijd nog een dierenvechtbordeel van maken. Camera erbij, DVD fikken en cashen maar.
Mensen, enkel in Amerika. Kan allemaal daar.

Veel vrouwen die zich niet zedig kleden (…) brengen jonge mannen het hoofd op hol, zij corrumperen hun kuisheid en verspreiden overspeligheid in de maatschappij, wat (derhalve) het aantal aardbevingen doet toenemen.

We luisteren naar de Iraanse oppergeestelijke en amateurgeoloog Kazem Sedighi. De Iraanse hoofdstad Teheran kan in de toekomst getroffen worden door een aardbeving, en dat is allemaal de schuld van zedeloze sloeries die hun hoofddoek niet ver genoeg over hun ogen dragen.
Dan hebben wij slechts één vraag aan Kazem. Geldt dit principe alleen voor aardbevingen, of zijn de dames op IJsland ook kuthoeren met een losgeslagen moraal?

Regeringsleiders zitten vast door vliegverbod. Minister gaat met de trein naar huis vanwege De Wolk. Voetbalwedstrijden waarschijnlijk uitgesteld wegens onbereikbaar. Duizenden mensen vast op vliegvelden want geen vliegtuigen. Amstel Gold Race wordt verreden met een half peleton vanwege idem. Herdenkingsdienst neergestorte Polen wordt door twee man en een paardenkop bezocht omdat niemand kon komen. Niburu lult 7 pagina’s vol over het gebrek aan chemtrails.

Eerder deze week hadden we het al even over Peter ‘Rot toch op man‘ de Vries, die ‘maatschappelijk belang’ claimde om de kijkcijfers van een nietszeggende kutdocu op te krikken. Hij is niet de enige, zo blijkt. Ook Alberto ‘ik ben een faalhaas‘ Stegeman loopt de boel te flessen, nu onder de noemer ‘algemeen belang’. Het is wat, met al die belangen.
Meneer zou wel even een medewerkerspasje van de KLM namaken, en daarmee Schiphol zover binnendringen dat hij het vliegtuig van de regering zou kunnen aanraken, bekladden en onderpissen. Uiteindelijk zou hij aftaaien in een wildwest-achtervolging, met de halve luchthavencrew op z’n hielen.

Geen ruk van waar, concludeerde de rechtbank. Steeg verstopte zich, met de neppas op zak, in de auto van iemand die wel een geldige pas had, en werd zo naar binnen gereden. Leuk, zo’n namaakpasje, maar als je ‘m niet gebruikt ben je gewoon een lapzwans.
Ook de achtervolging is nep. Het waren geen echte beveiligers, het was niet op Schiphol, we zagen Steeg gewoon een rondje mediapark rennen met het kantinepersoneel er op een drafje achteraan..

Uitspraak? Anderhalve rug boete voor Steeg en duizend piek voor een collega van ‘m. Want kijkcijfers zijn leuk, maar de boel belazeren is dat niet, aldus de rechter.

Gisteravond speelde Uriah Heep in de Boerderij in Zoetermeer. De ouwe lullen gaven, zoals verwacht, een meer dan prima optreden. Ook het voorprogramma is de moeite van het vermelden waard.
666 The Nightmare covert rollatorrocknummers, uit de tijd dat je oma nog een klein meisje was. En dat doen ze goed. Rare pakjes, enthousiaste show, zangert met een enorme strot, en een geweldige playlist.
Kijk zelf maar even, topuitvoering van Deep Purple’s Highway Star. Niet in Zoetermeer overigens.

De R in de naam Peter R. de Vries staat voor ‘rot toch op’, denken wij. Kan haast niet anders. Wat een zak hooi is die vent.
Eergisteren zond onze favoriete proletenzender SBS een documentaire van hem uit. Dit filmpje was door de rechter verboden, omdat onaangekondigd filmen in een TBS-kliniek niet mag.
‘Rot toch op’, dacht Peter, en hij zond het wel uit. Er hing immers veel vanaf. Niet alleen had hij een of andere crimineel opgezocht in Thailand, vervolgens deze Nico naar Dusseldorf laten overkomen omdat hij nog vier maanden moet zitten en hem door een weiland vlak onder Venlo de grens over gesmokkeld, ook had De Vries SpionageTechniek Inc. net een ‘schier onmogelijke’ klus geklaard en was het ze gelukt een klein cameraatje op een grote oplichter te plakken, zonder dat de TBS-bewakers dit zouden zien.

Nou, dan kun je zo’n opname moeilijk bij het oud vuil flikkeren natuurlijk. Dat moet uitgezonden worden. ‘Jongens, we zeggen wel dat we het vanwege het maatschappelijk belang doen’, deelde Peter mee. Paniek in de tent. Maatschappelijk belang, zei de baas. En daar zat je dan, met het plan om een naar Thailand gevluchte misdadiger op bezoek te sturen bij kindermoordenaar Koos H., die al dertig jaar vast zit. Moet je ineens met iets van maatschappelijk belang aankomen.
Goed, Koos heeft een TV. En niet zomaar een TV, hij heeft een heuse flatscreen. Als je dat een beetje uitspreekt op een toontje alsof Koos dagelijks een kilo kaviaar op een bedje van ganzelever gepresenteerd krijgt door drie negers met een koelte-waaier op hun rug, dan trapt het SBS-volk daar wel in, was het idee.

Verder hadden ze niks. Ja, Koos mocht films kijken, maar je kan moeilijk dertig jaar lang, dag in dag uit, tegen jezelf gaan klaverjassen. Wat kijkt Koos? Porno? ‘Ja, je zit daar decennia in je dooie eentje en dan moet je toch wat, maar als we nou eens op zoek gaan naar films met jonge, maar natuurlijk wel legale actrices en dat een beetje aanzetten door de boel richting kinderporno te insinueren, dan trapt onze kijkersgroep daar wel in’, dacht Peter.
Dan nog even wat dingen aandikken wat betreft de grootte van z’n kamer, het liberale rookbeleid en het aardige personeel, en we hebben genoeg ‘maatschappelijk belang’ om voldoende verontwaardiging en dus kijkcijfers te creeeren om de opgelegde boete bij uitzending, 15 rooien, zonder problemen te betalen.

Een maatschappelijk belang van helemaal nul, dus. Een undercoveractie bij een allang veroordeelde man, met als grootste onthulling het formaat van z’n TV en verder enkel eigenpijperij van de heer De Vries dient geen enkel maatschappelijk belang.
Door de opmerking ‘de familie verdient het om de waarheid te weten’ te gebruiken als nog een argument voor dit maatschappelijke belang, in combinatie met de zelfvervulde, schreeuwerige montage van het programma, is dit voor de familie niet de beloofde waarheid, maar een keiharde klap in het gezicht. Een publiciteitsstunt over de ruggen van de nabestaanden van deze kinderen.

Conclusie: Peter, rot toch op man.